Warszawskie Centrum Nauki Kopernik mieści się na Wybrzeżu Kościuszkowskim. Sam budynek jest przepiękny i przyciągający. Można tu dojechać z centrum miasta autobusem linii 162 - przystanek Biblioteka Uniwersytecka oraz drugą linią metra. Z obu przystanków mamy tylko kilka kroków i jesteśmy na miejscu.
Bilet rodzinny kosztuje 66 zł i warto dokonać jego rezerwacji jeszcze przez internet, ponieważ kolejki w CNK nadal są długie. W zimowe dni możemy skorzystać z szafek ubraniowych, ale pamiętajmy by zabrać ze sobą monetę 2-złotową. Jest ona zwrotna, ale tylko dzięki niej możemy zamknąć taką szafkę.
Po przekroczeniu bramek naszym oczom ukazuje się dwa piętra rozmaitych urządzeń. Ogromną zaletą tego miejsca jest możliwość obcowania z eksponatami. Dzieci mogą kręcić przeróżnymi korbkami, przelewać wodę, układać klocki, robić bańki mydlane i tysiące różnych innych eksperymentów. Na dole mieści się jeszcze Galeria Bzzz dla dzieci do 5 roku życia, gdzie dzieci mogą uczestniczyć w warsztatach np. o powietrzu. Można pomoczyć rękawki świetnie bawiąc się przy kilku stanowiskach doświadczalnych.
D
ość spore emocje i tłumy wyczekujących możemy odnaleźć przy ognistym tornado. Pokazy w tym miejscu odbywają się co 15 minut.
Mamy również trochę fizyki, matematyki i chemii. Na pierwszym piętrze najbardziej magnetyzujące pokazy to "Teatr Wysokich Napięć" i naprawdę warto w nim uczestniczyć niezależnie od wieku. Mamy okazję przeżyć jedyne w Polsce kontrolowane trzęsienie ziemi czy popatrzeć z perspektywy na ogromne wahadło, które już wita nas w momencie przekroczenia bramek do CNK.
Jeśli zgłodniejemy, na dole mieści się bardzo miła i z dobrym jedzeniem za rozsądną cenę stołówka. Można zjeść tu przyzwoity domowy obiad i wypić świetny kompot lub kawę.Na pożegnanie możemy posterować robotem, który chyba jest wizytówką tego miejsca i udać się do sklepiku z pamiątkami.
Po centrum najlepiej poruszać się bez wózka, ale tylko dlatego, że jest tu chyba zawsze ogromna masa ludzi i w ten sposób będzie nam łatwiej. Są oczywiście windy, więc poruszanie się wózkami pomiędzy piętrami jest jak najbardziej możliwe.
Na co dzień inżynier kierujący grupą 12-stu mężczyzn, a po godzinach podróżniczka, mama i żona. Od czasu studiów jej największą pasją są podróże małe i duże, a od 5 lat podróżuje razem z córką i mężem.
