oceny

Neurodydaktyka – co to takiego? To dziedzina nauki, której zadaniem jest tworzenie nowych koncepcji edukacyjnych opartych na badaniach nad mózgiem. Celem neurodydaktyki jest dostarczenie wiedzy na temat przebiegu procesu uczenia się i zapamiętywania. Po co? Żeby zobaczyć jak pracuje mózg i jak powinno wyglądać nauczanie, żeby było przyjazne i dostosowane do potrzeb. Jeśli metoda jest dobrze dobrana, mózg łatwiej przyjmuje wiadomości i możemy w pełni wykorzystać jego możliwości.

Czy martwisz się ocenami swojego dziecka? Może stresuje się nimi tak bardzo, że nie chce iść do szkoły? Płacze, bo dostało tylko 3, choć uczyło się na 5? To normalna reakcja. Twoje dziecko ma prawo do takich emocji. Ale czy wiesz, jakie problemy wywołują oceny? Lub jak radzą sobie z nimi dzieci i rodzice?

Szkolną skalę ocen zna każdy. Tę funkcjonującą dziś zaczęto wprowadzać po 1989 roku – uzupełniono ją wtedy o dodatkowe stopnie. Ale ujednolicenie systemu oceniania było celem nauczycieli już od 1918 roku! Weryfikacja postępów uczniów to ważna sprawa – ale czy faktycznie temu służy? I czy da się jakoś inaczej?

Uczniowie, którzy po zakończeniu roku szkolnego wybiegają z budynku szkoły i porównują swoje świadectwa. To znany motyw – na pewno kojarzycie go z jakiegoś filmu (albo z życia). „Pokaż, co dostałeś?”, „dlaczego tylko 3?” – takie pytania słyszą dzieci w wielu domach, gdy rodziców interesuje wynik ich ostatniej klasówki. Uczeń szkoły i ocena wydają się być nieodłączną parą. Wzorowy uczeń ma na świadectwie „szóstki”. Uczeń mierny – wręcz przeciwnie. Czy istnieje inna możliwość oceny postępów i pracy dzieci, niż znane wszystkim stopnie?